Japonia njihet për disiplinën, respektin dhe kujdesin ndaj hapësirës së përbashkët. Shumë prej gjërave që në vende të tjera konsiderohen krejt normale, atje shmangen për të mos shqetësuar të tjerët.

Nuk bëhet fjalë gjithmonë për ndalime ligjore, por për rregulla të pashkruara të sjelljes, të cilat janë pjesë e fortë e kulturës japoneze.

Bakshishi? Më mirë jo.
Në Japoni, bakshishi nuk është pjesë e kulturës së shërbimit. Një shërbim i mirë konsiderohet detyrë dhe nuk pritet që klienti të lërë para shtesë. Madje, në disa raste, bakshishi mund të shkaktojë konfuzion.

Telefonatat në transportin publik shmangen
Në autobusë dhe trena, qetësia vlerësohet shumë. Telefonatat me zë të lartë konsiderohen shqetësuese, ndaj njerëzit zakonisht e vendosin telefonin në heshtje dhe komunikojnë me mesazhe.

Ushqimi nuk merret me vete kudo
Të hash ndërsa ecën në rrugë nuk është një zakon i përhapur. Nëse dikush dëshiron të hajë, zakonisht ndalon në një hapësirë të përshtatshme dhe më pas vazhdon rrugën.

Këpucët hiqen para se të hysh në shtëpi
Një nga rregullat më të njohura të etikës japoneze është heqja e këpucëve në hyrje. I njëjti zakon mund të gjendet edhe në disa restorante, ambiente tradicionale dhe vende të tjera ku kërkohet të ruhet pastërtia.

Afeksioni publik mbahet në nivele minimale
Puthjet, përqafimet dhe gjestet romantike në publik nuk janë të ndaluara me ligj, por konsiderohen më pak të përshtatshme sesa në shumë kultura perëndimore. Diskrecioni është pjesë e etikës sociale.

Mbeturinat nuk hidhen në rrugë
Një paradoks që i habit shumë turistët: Japonia nuk ka kosha mbeturinash në çdo cep, megjithatë rrugët janë jashtëzakonisht të pastra. Shpesh njerëzit i mbajnë mbeturinat me vete derisa të gjejnë një vend ku mund t’i hedhin.

Kalimi i rrugës bëhet në vendet e përcaktuara
Edhe kur rruga duket bosh, këmbësorët zakonisht presin sinjalin dhe përdorin vijat e bardha. Respektimi i rregullave të trafikut konsiderohet pjesë e përgjegjësisë ndaj komunitetit.

Edhe ashensori ka rregullat e veta
Në ambiente të ndryshme publike, njerëzit shmangin bisedat me zë të lartë në ashensor. Ideja është e njëjtë: të mos shqetësosh të tjerët dhe të ruash qetësinë e hapësirës së përbashkët.

Në Japoni, shumë prej këtyre “JO”-ve nuk vijnë nga ligji, por nga një parim i thjeshtë: liria individuale nuk duhet të shqetësojë rehatinë e të tjerëve.